ตอนที่ 175 นางเอกสารภาพกับพระเอก กรีดเลือดช่วยเขา

เช้าตรู่วันนี้ ฮูหยินโหวก็เริ่มตึงเครียดขึ้นมา

เพราะหนอนกู่ในร่างกายเมิ่งซิงเหอตื่นขึ้นอย่างไร้กำหนด อาจเป็นเที่ยงวัน หรืออาจเป็นเที่ยงคืน ฮูหยินโหวจึงให้หมอหลวงรออยู่ที่เรือนเสากวงตั้งแต่เช้า ขอเพียงเมิ่งซิงเหอกลางอกเจ็บ หมอหลวงก็จะไปปักเข็มให้เมิ่งซิงเหอได้เร็วที่สุด

ความตึงเครียดของฮูหยินโหวและหมอหลวงก็ส่งผลถึงเจียงอวิ๋นเสาด้วย

เดิมทีเมิ่งซิงเหอบอกว่า พวกเขาแต่งงานมาหลายวันแล้ว จะมัวอยู่แต่ในจวนก็ไม่ได้ อยากพาเจียงอวิ๋นเสาไปเดินเล่นเที่ยวตลาด แต่เจียงอวิ๋นเสาไม่อยากไปไหนเลย นางจึงดึงเมิ่งซิงเหอมานั่งในห้อง คอยจ้องกลางอกเขาเป็นระยะ ๆ

“จุ๊ ๆ …”

เมิ่งซิงเหอเอนกายอ่านหนังสืออยู่บนเก้าอี้ยาวเตี้ย อ่านไปอ่านมาก็พลันสบกับสายตาที่เจียงอวิ๋นเสาทอดมา เขาอดขำไม่ได้จึงกุมขมับ

เขาวางหนังสือลง จับมือภรรยาขึ้นมาจูบ ชี้ไปนอกหน้าต่างกล่าว “กลัวอะไรหรือ เจ้าดูตะวันตอนนี้สิ ยังไม่ถึงเที่ยงวันเลย เจ้าตึงเครียดเช่นนี้ไม่ใช่ทรมานตัวเองหรือ?”

เขาโอบภรรยาตัวน้อยผู้ซื่อ ๆ ของเขาเข้าสู่อ้อมกอด ปลอบเบา ๆ “อย่าเป็นเช่นนี้เลย เสาเอ๋อร์ ข้าคุ้นเคยกับความเจ็บปวดเช่นนี้มานานแล้ว มันไม่ใช่เรื่องอะไรสำหรับข้า อดทนสักครู่ก็ผ่านไป อีกอย่างมันก็ไม่ถึงขั้นจะเอาชีวิตข้าในวันนี้ อย่ากลัวเลย…”

เจียงอวิ๋นเสาหมอบลงที่กลางอกเขา ใช้นิ้วจิ้มกลางอกเขาแล้วถอนหายใจ

เป็นไปได้อย่างไรที่จะไม่ตึงเครียด?