กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซานชีไม่ได้หลบห้ามอของเมิ่งซิงเหอ เขาจ้องมองเมิ่งซิงเหอด้วยรอยยิ้มที่สดใสเป็นที่สุด
ดวงตาคู่นั้นที่ใสกระจ่างเต็มเปี่ยมไปด้วยความบริสุทธิ์และความไร้เดียงสาของวัยเยาว์ นั่นคือแสงเรืองรองของผู้ที่แสนสุขสบายไม่เคยผ่านการบดขยี้มาก่อน จึงจะมีได้
เขาคิดว่า หากท่านปู่ใต้หลุมศพมีดวงตาเห็น ย่อมต้องดีใจที่คราวก่อนได้ช่วยชีวิตซื่อจื่อไว้
เพราะซื่อจื่อและท่านโหวได้นำท่านปู่กลับคืนสู่หมู่ญาติ ให้ท่านย่าที่ท่านปู่ห่วงใยมาตลอดชีวิตได้ล้มตายอย่างหลับตาลง และให้ครอบครัวลูกชายที่ท่านปู่จำจนวาระสุดท้ายครองชีพอยู่อย่างสบายใจ