ตอนที่ 112 พระเอกวัยแปดขวบพบนางเอกกลางกองศพ

“ในยามกลางดึกที่ทุกสรรพสิ่งเงียบสงัดนั้น มีชายชราผอมบางผู้หนึ่งเดินออกมาจากโรงครัวด้านหลังค่ายทหาร”

“เขามีผมขาวโพลนทั้งศีรษะ ในดวงตามีแต่ความผ่านโลก เขาเดินโซซัดโซเซมาหน้าข้า เมื่อเห็นท่าทางตกใจหวาดกลัวและสิ้นหวังของข้า เขาก็ยื่นมือที่เต็มไปด้วยริ้วรอยย่นออกมา ตบเบา ๆ ที่ศีรษะของข้า”

“เขาเอ่ยกับข้าด้วยเสียงแผ่วเบาว่า——”

“เด็กน้อย อย่ากลัวเลย สงครามของพวกเขาไม่เกี่ยวข้องกับเจ้า ราชวงศ์ก่อนก็มิได้ล่มสลายเพราะองค์หญิงผู้เป็นท่านย่าของเจ้า แม้ท่านย่าของเจ้าจะไม่เปิดประตูเมืองนำราษฎรเมืองหลวงออกยอมจำนน ฮ่องเต้ผู้ก่อตั้งราชวงศ์นี้ก็ยังคงตีเมืองหลวงได้และสถาปนาราชวงศ์นี้อยู่ดี……”