กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงอวิ๋นเสามองมารดาที่เป็นห่วงจนแทบจะขาดใจอยู่อย่างเงียบ ๆ
แม้ในใจนางจะมีเสียงหนึ่งกล่าวว่า นางซึ่งเป็นมือสังหารเลือดเย็นเช่นนี้ไม่เคยใฝ่หาความสงบหรือความปลอดภัยใด ๆ สิ่งที่นางใฝ่หาก็คือเมิ่งซิงเหอที่หน้าตาดีและมีโรคประจำตัว แต่กระนั้น นางก็ไม่จะพูดวาจานอกรีตเหล่านี้ไปขู่มารดาผู้อ่อนแอของนางที่เกิดในตระกูลผู้มีอำนาจและเติบโตในห้องหอ
นางยื่นมือกอดมารดา แสร้งทำเป็นว่านอนสอนง่ายแล้วรับปากว่า “ข้ารู้แล้วเจ้าค่ะ ท่านแม่ ข้าจะฟังท่านเจ้าค่ะ”
“เด็กดี——”
ฮูหยินเจียงในที่สุดก็ถอนหายใจโล่งอก
ทว่า ฮูหยินเจียงก็ยังไม่วางใจเต็มที่