ตอนที่ 87 สู่ขอนางเอกต่อหน้าพระเอก

เขามองเจียงอวิ๋นเสาด้วยสายตาเอ็นดูแวบหนึ่ง ก่อนหันไปเกลี้ยกล่อมตงฟางจิ่งเช่อ “ตงฟาง ไยต้องฝืนบังคับเล่า? ทั้งทำให้ผู้อื่นลำบาก ยังทำให้ตนเองต่ำต้อยอีก”

ตงฟางจิ่งเช่อจ้องเขาด้วยสายตาเย็นเยียบ ส่งเสียงฮึ ก่อนเอ่ยเสียงเยาะ “เจ้าน่ะเป็นคนที่ถูกเอ็นดู เจ้าย่อมพูดง่ายเพราะไม่ต้องเจ็บตัว!”

เมิ่งซิงเหอได้ยินคำว่า “เอ็นดูเป็นพิเศษ” สองคำนั้น ในใจก็สดชื่นเสียจนไม่มีอะไรเทียบ

เขามองตงฟางจิ่งเช่อ แล้วเอ่ยอย่างเนิบ ๆ “ในเมื่อเจ้ารู้อยู่แล้วว่าในใจนางมีคนที่นางเอ็นดูยิ่งกว่า เจ้ายังจะเข้ามาเสนอหน้าให้ตัวเองต้องขายหน้าไปไย? การยึดติดที่ไม่ลงเอย มีแต่จะทำให้ตัวเองหัวโนเต็มไปหมด สู้เลิกลาเสียแต่เนิ่น ๆ อย่างน้อยก็ยังรักษาหน้าตาของเจ้าไว้ได้”