กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เขาเห็นเมิ่งซิงเหอไม่รู้ว่าเมื่อใดมาอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว ลมแรงที่พุ่งมาก็คือเมิ่งซิงเหอกระโดดเตะตรงเข้าที่ใบหน้าของเขาอย่างจัง!
เร็วปานนั้น เขาไม่มีทางมีเวลาหลบหลีกเลย!
แรงปานนั้น แก้มของเขาเจ็บแปลบขึ้นมาในทันใด!
เขายังไม่ทันตั้งตัว ร่างทั้งร่างก็ถูกเตะจนลอยถอยหลังไปหลายฉื่อ แล้วกระแทกลงพื้นอย่างแรง!
ที่ซวยยิ่งกว่าคือ บนหลังเขายังแบกมัดหนามไว้ พอ ล้มลงกับพื้น หนามเล็ก ๆ ถี่ ๆ บนมัดหนามก็ทิ่มเข้าไปในหลังของเขาตรง ๆ!
“อ๊ากกกก—”
หลังของเขาเจ็บเสียดแทงเข้าไปถึงหัวใจ เขาทั้งร้องโหยหวน ทั้งใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดอย่างยากลำบากพลิกตัวตะแคงนอนคว่ำอยู่กับพื้น