เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 147 บทพิสูจน์รักแท้
ท่ามกลางความเงียบงันของสองปู่หลานกลางลานบ้าน จู่ๆ ก็มีเสียงบ่าวไพร่เอ่ยคำนับฮูหยินสกุลหลูดังขึ้น
"ฮูหยิน ห้องโถงหน้าเก็บกวาดเรียบร้อยแล้ว พ่อบ้านเฝิงตรวจดูเมื่อครู่ขอรับ"
นายท่านผู้เฒ่าโจวราวกับเพิ่งได้สติ เขารีบสืบเท้าเข้าไปจับท่อนแขนโจวฝ่างไว้แน่น กดเสียงต่ำ "เจ้าคงไม่ได้ล้อปู่เล่นใช่ไหม พ่อเจ้ามีเจ้าเป็นลูกชายเพียงคนเดียว คุณหนูตระกูลผู้ดีทั่วทั้งเปี้ยนจิงบ้านไหนก็ได้ ทำไมต้องไปถูกใจหญิงม่าย...หญิงที่..."
ด้วยการศึกษาอบรมของนายท่านผู้เฒ่าโจว คำพูดหยาบคายเขาพูดไม่ออก เขาไม่ได้รังเกียจหญิงสาวที่หย่าร้าง หากเป็นหญิงแกร่งอย่างแม่นางซูที่หย่าแล้วยังสร้างเนื้อสร้างตัวจนรุ่งเรืองขนาดนี้ พบเจอเมื่อไรเขายังนึกชมในใจว่าเข้มแข็ง แต่...ฉางเฟิงจะไปคว้าหญิงที่เคยผ่านการแต่งงานมาเป็นภรรยาเอกได้อย่างไร
ทว่าแววตาแน่วแน่ของโจวฝ่างทำให้นายท่านผู้เฒ่าโจวตระหนักได้ว่าหลานชายเอาจริง
"ท่านปู่ คุณหนูตระกูลผู้ดีที่ท่านเอ่ยถึงล้วนชาติตระกูลสูงส่ง อุปนิสัยก็คงไม่เลวร้าย แต่หลานไม่ปรารถนาจะใช้ชีวิตคู่ร่วมกับคนเหล่านั้นขอรับ"
"แต่เจ้าก็เลือกไม่ได้—" นายท่านผู้เฒ่าโจวรับไม่ได้ที่ทายาทสายตรงเพียงคนเดียวของบ้านรองตาต่ำถึงเพียงนี้ พาลโกรธไปถึงฮูหยินสกุลหลู เขาหันไปทางประตูข้าง สะบัดแขนเสื้ออย่างฉุนเฉียว "เจ้าเป็นแม่คนประสาอะไรกัน!"
ตั้งแต่แต่งเข้าสกุลโจว ฮูหยินสกุลหลูไม่เคยโดนพ่อสามีแม่สามีตำหนิรุนแรงขนาดนี้มาก่อน วันนี้เป็นครั้งแรก นางจึงยืนอึ้งทำอะไรไม่ถูก