เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 143 ลิ้มรสพริกเผ็ดร้อนและทาร์ตไข่หอมกรุ่น
เพราะคำพูดประโยคเดียวของหม่านเจี่ยเอ๋อร์ พ่อครัวหลวงผัง เฉาเม่า และเฒ่าจ้าวจึงถูกองค์จักรพรรดิไล่ออกมาจากห้องโถงตั้งแต่ยังไม่ทันได้ดื่มน้ำชา ทั้งสามคนรวบรวมเงินกันไปมาได้อีแปะหนึ่งพวงกว่าๆ ก่อนจะนำไปวางไว้บนตู้กับข้าวท่ามกลางสายตางุนงงของซูเฟย
เฉาเม่าเหลือบมองออกไปนอกประตูครัว เห็นเจ้าตัวเล็กใจกล้ากำลังกะพริบตาโตจ้องมองเขาอยู่ จึงได้แต่ยิ้มให้ซูเฟยพลางเอ่ยว่า "ก่อนหน้านี้หยิบฉวยของจากร้านไปไม่น้อย ต้าเจี่ยเอ๋อร์รับไว้เถิด องค์จักรพรรดิรับสั่งให้จ่าย"
เฉินซื่อยื่นถาดน้ำชาร้อนเข้ามา ถามเฉาเม่าด้วยท่าทางประหม่า "ท่านลุงเฉา น้ำชานี้ควรยกเข้าไปให้เลยหรือไม่เจ้าคะ"
องค์จักรพรรดิทรงมีรับสั่งเป็นการส่วนตัวกับท่านแม่ หากนางยกน้ำชาเข้าไปตอนนี้... คงไม่เหมาะกระมัง แต่หากไม่ถวายน้ำชา ก็เกรงว่าจะเป็นการเสียมารยาทต่อเบื้องสูง
เฉาเม่ามีท่าทีอบอุ่นเป็นกันเองกับคนตระกูลซูมาโดยตลอด เห็นดังนั้นจึงยื่นมือมารับถาดน้ำชาไปเอง "เจ้าไม่ต้องเข้าไปหรอก ข้าจะยกเข้าไปถวายเอง" จากนั้นจึงหันมาพูดกับซูเฟย "วันนี้องค์จักรพรรดิอยากเสวยแค่เหลียงผีที่เคยเสวยเมื่อวันก่อน ส่วนพ่อครัวหลวงผัง... อะแฮ่ม ข้าฝากเจ้าจัดการด้วยแล้วกัน"
พ่อครัวหลวงผังประคองเฒ่าจ้าวที่มีขาเพียงข้างเดียวให้นั่งลง พอได้ยินเช่นนั้นก็เอ่ยกับซูเฟยอย่างเกรงอกเกรงใจ "ต้องรบกวนแม่นางซูอีกแล้ว"