เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 91 เปิดร้านวันแรกกำไรล้นหลาม
ซูเฟยนำทางคนทั้งสองเข้าไปในห้องโถงใหญ่ด้วยตัวเอง ห้องนี้แต่เดิมเคยใช้เป็นโถงรับแขก บนผนังจึงมีที่วางตะเกียงน้ำมัน แสงไฟจากตะเกียงสี่ดวงส่องสว่างไปทั่วทั้งห้อง มุมห้องทั้งสองฝั่งมีกระถางถ่านวางอยู่ เป็นถ่านที่คีบมาจากเตาไฟแล้วเติมถ่านไม้เพิ่มลงไปจึงไม่มีกลิ่นเหม็นควัน
นางยิ้มพลางคล้องแขนซูลี่อวิ๋น "ท่านปู่เฉา ร้านอาหารเรามีข้าเป็นแม่ครัวคนเดียว งานหน้าเตาข้าต้องคุมเองทั้งหมด ให้อาหญิงอยู่เป็นเพื่อนคุยกับท่านดีหรือไม่เจ้าคะ"
คราวก่อนที่เฉาเม่าไปบ้านสกุลซู มัวแต่คุยอยู่กับหวังซื่อและซูซานเกิน บรรดาลูกหลานสกุลซูเขาจึงจำได้เพียงซูเฟยเท่านั้น เขานั่งลงที่เก้าอี้ประธาน ยิ้มพลางกวักมือเรียกซูลี่อวิ๋น
"เด็กดี มานั่งคุยกับข้ามา"
ซูเฟยหันไปมองฟ่านจงหมิงด้วยสีหน้าขอโทษขอโพย "ประมุขฟ่านอย่าถือสาเลยนะเจ้าคะ ตอนนี้ยุ่งมากจริงๆ ขออภัยที่ไม่อาจอยู่ร่วมโต๊ะกับท่านได้"
หากวันนี้ฟ่านจงหมิงมาคนเดียว แล้วซูเฟยทำเช่นนี้เขาคงรู้สึกขุ่นเคืองใจอยู่บ้าง ทว่าวันนี้เขามากับขันทีเฉา และซูเฟยก็ปฏิบัติต่อขันทีเฉาเช่นเดียวกัน เขาจึงไม่ติดใจอะไร
ฟ่านจงหมิงจึงเอ่ยอย่างเข้าใจ "ข้าเองก็ทำเหลาอาหาร ย่อมรู้ดีว่าหลังครัววุ่นวายเพียงใด แม่นางซูรีบไปเถิด ข้าจะรอชิมฝีมือของเจ้า"
ซูเฟยยิ้มบางๆ ก่อนถอยออกจากห้องโถงเดินเข้าครัว ไก่เชือดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว หมูพะโล้แดงทำไม่ทัน แต่ไก่ตุ๋นเห็ดยังพอทำขึ้นโต๊ะได้