เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 65 ข้อเสนอหมื่นชั่งจากกองคาราวาน
จิ้นซื่อกู้ดูเหมือนจะอยากทำเรื่องนี้มานานแล้ว ดังนั้นจึงจรดพู่กันลงไปอย่างไม่ลังเล สมกับที่สอบได้ตำแหน่งจิ้นซื่อ เขียนถ้อยคำออกมาได้อย่างสละสลวยวิจิตรบรรจง ซูเฟยยืนมองอยู่ข้างๆ ได้ไม่กี่ประโยคก็แอบเดินเลี่ยงออกมาเงียบๆ
ตัวอักษรที่ท่านย่าสอนให้นางล้วนเป็นคำที่ใช้บ่อยในชีวิตประจำวัน พอเจอคำศัพท์ยากๆ เข้าหน่อย ซูเฟยก็กลายเป็นคนกึ่งไม่รู้หนังสือ ได้แต่เดาสุ่มไปเรื่อย
"ข้าทำเองเจ้าค่ะ" ซูเฟยรับกระบวยมาจากมือแพทย์หญิงจ้าว ตักน้ำซุปปลาใส่ชามทั้งห้าใบ นางปรุงรสไปพลางหันไปมองเด็กแฝดชายหญิงที่นั่งเรียงกันอย่างเรียบร้อย เอ่ยถามแพทย์หญิงจ้าวเสียงเบา "อายุเท่าไรกันแล้วเจ้าคะ"
ดูตัวเล็กไม่ต่างจากหม่านเจี่ยเอ๋อร์เท่าไรนัก สองสามีภรรยาคู่นี้แม้ความเป็นอยู่จะขัดสน แต่กลับดูแลลูกๆ ได้สะอาดสะอ้านน่าเอ็นดู
แพทย์หญิงจ้าวเม้มปากยิ้ม "เจ็ดขวบแล้วจ้ะ เมื่อครู่เห็นที่บ้านแม่นางซูมีเด็กหญิงตัวน้อยอยู่คนหนึ่ง ไม่ทราบว่าเป็น..."
ซูเฟยยิ้มตอบ "นั่นลูกสาวของพี่ชายคนโตข้าเองเจ้าค่ะ พ้นปีใหม่นี้ก็จะหกขวบแล้ว คืนนี้พวกท่านเดินทางกลับไม่สะดวก นอนค้างที่บ้านข้าเถอะเจ้าค่ะ"
แพทย์หญิงจ้าวรู้ดีว่าคนสกุลซูมีกันหลายคน ย่อมไม่มีห้องว่างเหลือเฟือ แค่ครอบครัวของนางอยู่รบกวนกินมื้อเย็นที่นี่ก็เกรงใจจะแย่อยู่แล้ว หากยังนอนค้างอีก ในใจยิ่งรู้สึกไม่สบายใจ
"ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ พวกเราไปหาโรงเตี๊ยมพักสักสองสามคืนก็พอ"