เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 52 หมูพะโล้แดงรสเลิศและการวางแผนรับมือฤดูหนาว
การเคี่ยวหมูพะโล้แดงให้ได้สีสวยมีสองวิธี หนึ่งคือการใช้ซีอิ๊ว และสองคือการเคี่ยวน้ำตาล ซีอิ๊วในสมัยราชวงศ์ซ่งรสชาติค่อนข้างจัด ซูเฟยจึงเลือกใช้วิธีที่สอง
หมูสามชั้นที่ซื้อมาถูกนำไปนาบหนังในกระทะร้อนและลวกน้ำร้อนเพื่อดับกลิ่นคาวไปบ้างแล้ว แต่ลำพังหมูสามชั้นสองจินคงไม่พอกิน ซูเฟยจึงต้มไข่ไก่อีกเก้าฟอง ปอกเปลือกแล้วบั้งผิวไข่ขาวเป็นริ้ว ครั้นจะทอดน้ำมันท่วมก็เปลืองน้ำมันนัก นางจึงใส่น้ำมันพอประมาณ ทอดกึ่งจี่จนผิวไข่เหลืองกรอบเป็นลายหนังเสือแล้วตักพักไว้ จากนั้นจึงยกกระทะลง เตรียมใช้น้ำมันที่เหลือผัดหมูต่อ
เก้าอี้เท้าแขนของหวังซื่อไม่ได้ตั้งอยู่ใต้ชายคาอีกต่อไป อากาศเริ่มหนาวเย็นลงเรื่อยๆ ร่างกายที่บอบบางของนางนั่งตากลมข้างนอกเพียงครู่เดียวก็หนาวสะท้าน ครั้นจะให้อยู่ในเรือนข้างคนเดียวก็เหงา เฉินซื่อจึงย้ายเก้าอี้ของนางเข้ามาไว้ในครัวที่อบอุ่นกว่า
หวังซื่อมองซูเฟยหั่นหมูสามชั้นเป็นชิ้นพอดีคำอย่างคล่องแคล่วพลางชวนคุย "ปีนี้ราคาเนื้อหมูแพงนัก ไม่รู้พ้นปีใหม่ไปแล้วจะถูกลงบ้างไหม"
"หวังว่าจะเป็นเช่นนั้นเจ้าค่ะ" ซูเฟยวางหมูที่หั่นแล้วพักไว้ ก่อนหันไปเตรียมเครื่องปรุง "ข้าได้ยินคนขายเนื้อสกุลจางเล่าว่า ช่วงต้นฤดูใบไม้ร่วงปีนี้ ฟาร์มหมูใหญ่ๆ แถบชานเมืองหลายแห่งมีหมูล้มตายเพราะโรคระบาดไปมาก ราคามันเลยพุ่งสูง หวังว่าปีหน้าคงไม่มีโรคระบาดอีก"