เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 15 กินอย่างเอร็ดอร่อย
ซูเฟยเห็นคุณชายหน้าตาเกลี้ยงเกลาประหลาดใจถึงเพียงนั้น ในใจก็พลันโล่งอก นางเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้มละไม "ใช้แป้งเชื้อที่หมักเองเจ้าค่ะ ทำออกมาจึงได้สีเช่นนี้ ทั้งซาลาเปานี้ไม่ได้มีดีแค่หน้าตา รสชาติก็ใช้ได้ทีเดียว ลูกละสี่อีแปะ คุณชายจะลองซื้อสักลูกหรือไม่เจ้าคะ"
เหล่าบัณฑิตนักปราชญ์ในยุคนี้ต่างนิยมชมชอบสีขาวเป็นอย่างยิ่ง มักใช้สีนี้เปรียบเปรยถึงคุณธรรมอันบริสุทธิ์ผุดผ่องไร้มลทิน พอเห็นซาลาเปาของซูเฟยขาวกว่าเจ้าอื่น สีสันบริสุทธิ์ยิ่งกว่า หยางจี้อันก็เกิดความสนใจขึ้นมาทันที
"เช่นนั้นเอาอย่างละลูกก็แล้วกัน"
แม้ซาลาเปาที่แม่นางผู้นี้ขายจะแพงกว่าเจ้าอื่นเล็กน้อย แต่ใครใช้ให้ซาลาเปาของนางขาวสะอาดถึงเพียงนี้เล่า
แค่เห็นสีสันแปลกตานี้ หยางจี้อันก็ต้องซื้อมาลองชิมดูสักหน่อยให้ได้
ไม่นึกเลยว่าลูกค้าคนแรกจะขายออกรวดเร็วถึงเพียงนี้ ซูเฟยดีใจนัก รีบหยิบใบบัวสดจากตะกร้ามาห่อซาลาเปาสองลูกส่งให้คนบนหลังม้า
ยื่นหมูยื่นแมว เงินแปดอีแปะก็ตกมาอยู่ในมือทันที