เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 13 เงินก้นถุงร่อยหรอ
พวกผู้ชายบ้านสกุลซูที่กลับมา吃มื้อเที่ยงต่างก็มีเวลาพักไม่มากนัก ยามนี้จึงทำได้เพียงนั่งพิงมุมกำแพงเรือนตะวันตกเพื่อหลับตาพักผ่อนชั่วครู่
เหล่าสตรีพากันนอนพักอยู่บนเตียงอุ่น มีเพียงซูเฟยที่นั่งเฝ้าเตาดินเพื่อคิดเมนูมื้อเย็นระหว่างรอท่านพ่อกลับมา
คนทั้งบ้านสกุลซูต่างพากันตกใจกับคำพูดโพล่งขึ้นมาไม่มีปี่มีขลุ่ยของซูลี่อู่
ซูซานเกินถอดรองเท้าขว้างใส่ซูลี่อู่อย่างแรง พลางถลึงตาใส่ด้วยความโมโห "เจ้าลูกใจกล้าเทียมฟ้า ใครสั่งให้เจ้าไปจองแผงลอยกัน ไม่ได้ ข้าจะไปคุยกับเฉียนต้า บ้านเราไม่เช่าทั้งนั้น"
ปกติเฉียนต้าหลางไม่ใช่คนชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน แต่วันนี้กลับมายุ่งเรื่องในบ้านพวกเขาเสียได้
ซูลี่อู่ปัดฝุ่นที่ขากางเกง ก้มลงเก็บรองเท้าแล้วเดินมานั่งข้างซูซานเกิน รั้งตัวไม่ให้อีกฝ่ายไปหาเฉียนต้าหลาง ก่อนเอ่ยเสียงอู้อี้ "ท่านพ่อ ต้าเจี่ยเอ๋อร์อยากตั้งแผงก็ปล่อยให้นางทำเถอะ"
เขาพูดหลักการใหญ่โตอะไรไม่เป็นหรอก เพียงแต่เมื่อเช้าพอได้ฟังต้าเจี่ยเอ๋อร์พูดจายืดยาว ช่วงสายตอนแบกกระสอบข้าวก็ยิ่งคิดยิ่งรู้สึกไม่สบายใจ