กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 360 - "เต๋า" ของชื่อหยาง
สายตาของผานกู่จับจ้องอยู่ที่ตัวของชื่อหยาง
สายตานั้น ราวกับทะลุผ่านกาลเวลาอันไร้ที่สิ้นสุด มองข้ามม่านพลังของแดนเทพอู มองทะลุความลับทั้งมวลของชื่อหยางจนหมดสิ้น
ตั้งแต่แก่นกำเนิดเผ่าอูที่แปรสภาพมาจากโลหิตแท้ของผานกู่ ไปจนถึงวิญญาณของผู้ข้ามภพที่หลอมรวมสติปัญญาจากยุคสมัยนับไม่ถ้วน ตั้งแต่ต้นอ่อนหวงจงหลี่ที่เพิ่งหยั่งรากและกำลังสูดรับปราณเจี่ยหมู่กำเนิดฟ้าดินอย่างเบิกบาน ไปจนถึงผืนแผ่นดินอันกว้างใหญ่ที่สร้างจากดินโลหิตสังหารหงเมิงและใช้ไขสันหลังผานกู่เป็นชีพจรบรรพชน