กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 336 - สำนักฉานเจี้ยวเอาหน้าไปทิ้งจนหมดสิ้น
เขาคุนหลุน วังอวี้ซวี
สถานบำเพ็ญของเซิ่งเหรินที่ถูกปกคลุมด้วยปราณโกลาหลมาเนิ่นนานและไม่เคยแปรเปลี่ยน ยามนี้กำลังถูกเพลิงโทสะอันหนักหน่วงปกคลุมจนแทบหายใจไม่ออก
อวิ๋นจงจื่อ ชื่อจิงจื่อ หวงหลงเจินเหริน และเหล่าจินเซียนแห่งสำนักฉานเจี้ยว ต่างคุกเข่าอยู่เบื้องล่างของโถงใหญ่ด้วยสภาพมอมแมมและอับจนหนทาง
แสงเซียนอวี้ชิงอันเป็นเอกลักษณ์บนร่างของพวกเขาหม่นหมองไร้ประกาย ชุดนักพรตเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบโลหิต ลมปราณโรยราถึงขีดสุด ไร้ซึ่งท่าทีสง่างามดั่งเซียนผู้มองข้ามสรรพสิ่งดังวันวาน