กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 331 - อาทิตย์อัสดงสีเลือด
เมื่อเห็นร่างท้วมของนักพรตตัวเป่าภายใต้การสะกดของโลกยี่สิบสี่สวรรค์ แสงล้ำค่าแตกสลายลงทีละชุ่น ลมปราณโรยรา กำลังจะถูกสะกดข่มและหลอมสลายไปจนหมดสิ้น
"ศิษย์พี่ใหญ่!"
ดวงตาหงส์คู่งามของเซียนปี้เซียวแดงก่ำดั่งโลหิต เสียงกรีดร้องคร่ำครวญอันแหบแห้งแฝงไว้ด้วยความเด็ดเดี่ยวพร้อมแตกหักมอดม้วย
นางไม่สนใจที่จะพัวพันต่อสู้กับอวิ๋นจงจื่ออีกต่อไป ฝ่ามือตบเข้าที่กระหม่อมตนเองอย่างแรง แสงเซียนทั่วร่างพลุ่งพล่านย้อนทวนขึ้นสู่เวหา!
"น้องสาม อย่านะ!" ฉงเซียวหน้าถอดสีด้วยความตระหนก คิดจะยับยั้งแต่ก็สายเกินไปเสียแล้ว
กระแสไอปราณอันน่าสะพรึงกลัวปะทุขึ้นอย่างฉับพลัน!