เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 327 - ระเบิดออกเสียงดังสนั่น
ร่างผอมแห้งนั้นปรากฏขึ้นมาจากความว่างเปล่า ราวกับยืนหยัดอยู่ ณ ที่ตรงนั้นมาแต่โบราณกาล เงียบสงบเป็นหนึ่งเดียวกับฟ้าดิน
เขายังคงมีท่าทางดั่งนักพรตผู้บำเพ็ญตบะอย่างยากลำบาก ทว่ากลิ่นอายที่แผ่ออกมารอบกาย กลับแปรเปลี่ยนไปราวฟ้ากับเหว
ไม่ใช่เพียงแค่แสงเซียนอวี้ชิงแห่งสำนักฉานเจี้ยวธรรมดา และไม่ใช่ท่วงทำนองแห่งฝ่ายตะวันตกที่คลุมเครือ ทว่ากลับเป็นแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวที่กว้างใหญ่ไพศาลยิ่งกว่าเดิม ราวกับหลอมรวมเอาโลกสวรรค์ทั้งยี่สิบสี่แห่งเข้ามาไว้ในร่างตนเอง
ภายในแรงกดดันนั้น ท่วงทำนองแห่งมรรคาและหลักการอันลึกซึ้งสอดประสานกัน แสงเซียนและการดับสูญดำรงอยู่ร่วมกัน ขัดแย้งทว่ากลมกลืน แผ่กระจายความสมบูรณ์แบบที่ทำให้จิตใจของผู้คนต้องสั่นสะท้านออกมา