กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 321 - เซิ่งเหรินขอยา
เขามองดูศิษย์เอกที่ตนภาคภูมิใจที่สุด ซึ่งกำลังถูกปราณกระบี่จูเซียนทรมานจนแทบไม่เหลือสภาพเดิม และรับฟังหนานจี๋เซียนเวิงรายงานเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้น ณ ด่านซานซานกวนอย่างละเอียดตั้งแต่ต้นจนจบ
เมื่อได้ยินคำว่า "ผังกระบี่จูเซียน" แรงกดดันแห่งเซิ่งเหรินที่แสดงถึงหลักการสูงสุดแห่งฟ้าดินรอบกายของหยวนสื่อเทียนจุนก็แผ่ออกมาอย่างไม่อาจควบคุม สั่นสะเทือนจนวังอวี้ซวีทั้งหลังส่งเสียงก้องกังวาน
"ทง เทียน"
เขาเค้นสองคำนี้ออกมาจากซอกฟันแทบจะในทันที
น้ำเสียงนั้น เย็นเยียบจนบาดลึกถึงกระดูก ราวกับจะลากเอาหงฮวงทั้งมวลเข้าสู่ฤดูหนาวอันไร้ที่สิ้นสุด
เขามีโทสะแล้ว
นับตั้งแต่บรรลุมรรคผลกลายเป็นเซิ่งเหริน เขาไม่เคยโกรธเกรี้ยวถึงเพียงนี้มาก่อน