กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 315 - ตี้ซินมองอย่างเย็นชา นั่งรอเก็บเกี่ยวผลประโยชน์
ยามที่เจตจำนงแห่งการรบและกลิ่นอายสังหารอันเสียดฟ้าของสำนักเจี๋ยเจี้ยว พุ่งทะยานขึ้นจากชายฝั่งทะเลตงไห่ ดุจดั่งพายุทมิฬที่พัดกระหน่ำไปทั่วผืนแผ่นดินหงฮวง
ณ เมืองเฉาเกอเฉิง เมืองหลวงแห่งราชวงศ์อินซาง ราตรีมืดมิดดุจน้ำหมึก ทว่าภายในวังโซ่วเซียนกลับสว่างไสวดั่งกลางวัน
เสาทองคำสลักลายมังกรตั้งตระหง่าน ประตูวังสีแดงชาดปิดสนิท ถ่านสัตว์อสูรล้ำค่าส่งเสียงปะทุเบาๆ ในกระถางสัมฤทธิ์ กลิ่นหอมอบอวลขจรขจายไปทั่วทั้งตำหนัก ทว่ากลับไม่อาจขับไล่บรรยากาศอันหนักอึ้งและอึดอัดนี้ออกไปได้
เสาและคานขนาดมหึมาทอดเงาทอดยาวลงบนพื้น ประหนึ่งสัตว์ร้ายที่ซุ่มซ่อนรอคอยเหยื่ออยู่ในความมืด