กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 302 - ความผิดปกติที่เฉาเกอ ปี่กานวิตก
วันที่สี่หลังจากการจากไปของเหย้าซือ ยามดึกสงัด ณ เมืองอวิ๋นเมิ่ง
ทางทิศตะวันออกของเมือง ภายในบ้านเรือนของราษฎรธรรมดาหลังหนึ่ง
เฒ่าหวังผู้ซึ่งได้รับการรักษาอาการไอจนหายสนิทจากหมอเมื่อตอนกลางวัน กำลังนอนหลับอยู่บนเตียง ส่งเสียงกรนอย่างสุขสบาย
ทว่า ครั้นถึงเวลาสามเค่อของยามจื่อ ความสงบสุขบนใบหน้าของเขาพลันแข็งค้าง แปรเปลี่ยนเป็นความหวาดกลัวและบิดเบี้ยวอย่างรุนแรง
เปลือกตาที่ปิดสนิทสั่นระริก ราวกับว่าภายใต้เปลือกตานั้นกำลังปรากฏภาพอันน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก
"อย่า อย่าเข้ามา อย่ากินข้า อย่ากินข้า"
เขาสะดุ้งลุกขึ้นมานั่งบนเตียง ตาเบิกกว้าง ดวงตาเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย ทว่านัยน์ตากลับว่างเปล่าเลื่อนลอย
เขามองเห็นแล้ว