กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 300 - ทิศประจิมเคลื่อนไหวอีกครั้ง
เขาคุนหลุน วังอวี้ซวี
สถานที่บำเพ็ญของเซิ่งเหรินที่มั่นคงมาแต่โบราณกาลและถูกปกคลุมด้วยปราณโกลาหลตลอดทั้งปี ยามนี้กำลังถูกเพลิงโทสะที่ถูกสะกดไว้จนถึงที่สุดปกคลุมไปทั่ว
อวี้ติ่งเจินเหรินคุกเข่าหมอบกราบอยู่ใต้ห้องโถงใหญ่ ชุดแปดทิศสีครามอันเป็นเอกลักษณ์ถูกเปลี่ยนออกไปแล้ว บนเสื้อตัวยาวสีขาวบริสุทธิ์ ยังคงมองเห็นบาดแผลฉกรรจ์ที่ยังสมานไม่สนิท ตลอดจนไอสังหารจางๆ ของกรรไกรเจียวทองคำ
ใบหน้าของเขาขาวซีดดั่งกระดาษ ลมหายใจรวยริน ไม่หลงเหลือบุคลิกสง่างามดั่งเซียนและความเย่อหยิ่งโดดเดี่ยวในยามปกติแม้แต่น้อย
บนแท่นเมฆ ใบหน้าอันน่าเกรงขามของหยวนสื่อเทียนจุน ยามนี้มืดมนเสียจนแทบจะมีหยดน้ำไหลซึมออกมา