กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 298 - ประกาศิตเหรินหวง
ภายในแดนเทพอูขนาดเล็ก
ชื่อหยางนั่งขัดสมาธิอยู่บนบัวม่วงเทพสังหารสิบสองกลีบ กระจกขุนเขาสายน้ำหงฮวงเบื้องหน้าเขากำลังสะท้อนภาพการต่อสู้อันดุเดือดหน้าด่านซานซานอย่างชัดเจน
เขามองดูกรรไกรเจียวทองคำที่ฉีกกระชากความว่างเปล่า นำพาไอสังหารอันดุดันฟาดฟันเข้าใส่อวี้ติ่งเจินเหริน แม้แต่จิตใจระดับเซิ่งเหรินของเขา ก็ยังอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากชมเชยในใจ
"ช่างเป็นอาวุธสังหารที่ยอดเยี่ยมยิ่งนัก"
ความดุร้ายของสมบัตินี้ ไม่ได้ด้อยไปกว่าสมบัติสังหารของเผ่าอูในอดีตเลย
เขาคิดว่าในครั้งนี้ ต่อให้อวี้ติ่งเจินเหรินไม่ตาย ก็คงต้องบาดเจ็บสาหัสเจียนตายเป็นแน่
ทว่าในชั่วพริบตาถัดมา ภาพในกระจกกลับทำให้คิ้วของเขาขมวดแน่นขึ้น