กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 273 - ลิขิตฟ้ายากขัดขืน
ภายในถ้ำอวี้จู่ แสงสว่างของกระจกวารีสลายไปจนหมดสิ้น
กระจกวิเศษที่สามารถส่องสะท้อนใต้หล้าและย้อนคืนกาลเวลา บัดนี้ลอยนิ่งอยู่กลางอากาศอย่างเรียบง่าย ราวกับความจริงอันสะเทือนขวัญเมื่อครู่นี้เป็นเพียงความฝันตื่นหนึ่ง
ทว่าสำหรับเจียงจื่อหยาแล้ว ความฝันนี้ช่างสมจริงและโหดร้ายเกินไป
เขายังคงนั่งอยู่บนพื้น สายตามองเหม่อไปเบื้องหน้าอย่างไร้จุดหมาย บนใบหน้าชราภาพสีเลือดเหือดหายไปจนหมด เหลือเพียงสีเทาดั่งซากศพ
เลือดยังคงไหลซึมจากมุมปาก หยดลงบนชุดนักพรตตรงหน้า แผ่ขยายออกเป็นดอกไม้สีแดงคล้ำอันบาดตา
จิตใจเต๋าของเขา แตกสลายแล้ว