เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 271 - ความเจ็บปวดและความสับสน
ภูเขาจงหนานซาน เมฆหมอกลอยล่อง ไอเซียนอบอวล
ทิวเขาตระหง่านยิ่งใหญ่ ต้นไม้โบราณสูงเสียดฟ้า นานครั้งจะมีนกกระเรียนเซียนโผบิน ละมั่งวิญญาณดื่มน้ำริมลำธาร นับเป็นภาพทัศนียภาพแห่งดินแดนสุขาวดีถ้ำสวรรค์อันตัดขาดจากโลกียวิสัยอย่างแท้จริง
เมื่อเทียบกับเมืองซีฉีที่มีกลิ่นอายการสังหารแฝงเร้นและจิตใจผู้คนคดโกง ที่นี่ช่างละม้ายคล้ายเป็นคนละโลก
เจียงจื่อหยาใช้วิชาแทรกปฐพีเร่งรุดเดินทาง เพียงหนึ่งวันหนึ่งคืนก็มาถึงเชิงเขา
เขาไม่มีอารมณ์จะมาชื่นชมทัศนียภาพแดนเซียนตามรายทาง ทำได้เพียงเก็บกักกลิ่นอายพลัง เดินขึ้นบันไดหินกลางหุบเขาไปทีละก้าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม มุ่งหน้าสู่ถ้ำอวี้จู่บนยอดเขา
ยิ่งเข้าใกล้ถ้ำอวี้จู่มากเท่าใด หัวใจของเขาก็ยิ่งหนักอึ้งขึ้นเท่านั้น