กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 267 - รู้กันโดยไม่ต้องเอ่ยคำ
เมื่อเจียงจื่อหยายืนยันข้อสันนิษฐานในใจได้แล้ว ก็ไม่ได้ส่งเสียงเอะอะอันใด
เขารู้ดีว่ายามนี้จีฟากุมอำนาจไว้ในมืออย่างเบ็ดเสร็จ เซินกงเป้ายังคอยช่วยเหลืออยู่ในเงามืด หากตนเองผลีผลามเคลื่อนไหว ย่อมไม่ต่างจากการเอาไข่ไปกระทบหิน
เบื้องหน้าเขาปล่อยวางอำนาจทั้งหมด ทุกวันเอาแต่นั่งตกปลาอย่างสงบในจวนมหาเสนาบดี แสร้งทำทีเป็นหมดอาลัยตายอยากและไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องราวทางโลก เพื่อหลอกล่อให้จีฟาและเซินกงเป้าตายใจ
สระน้ำในจวนของเขาไม่ใหญ่นัก เลี้ยงไว้เพียงปลาชิงอวี๋ธรรมดา ทว่าเขานั่งอยู่เช่นนั้นได้ตลอดทั้งวัน แม้แต่คันเบ็ดก็เหลาขึ้นจากลำไผ่ธรรมดา สายเบ็ดยังเป็นเชือกป่านหยาบๆ ไร้ซึ่งเหยื่อล่อ