เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 262 - ไร้เรี่ยวแรงจนแทบหายใจไม่ออก
บรรยากาศภายในวังผลึกแก้ว อึดอัดจนคล้ายกับน้ำทะเลจะกลายเป็นน้ำแข็ง
หลังจากที่หลงหวังทั้งสี่ได้ตัดสินใจที่จะฝากความหวังไว้กับสำนักเจี๋ยเจี้ยว ในใจไม่เพียงไม่ผ่อนคลายลงเลยแม้แต่น้อย แต่กลับยิ่งทวีความหนักอึ้งขึ้นไปอีก
ความรู้สึกนั้น ดุจดั่งนักพนันที่สูญเสียเงินทองไปจนหมดสิ้น แล้วนำเอาชีวิตและทรัพย์สินทั้งหมดที่เหลืออยู่ ไปวางเดิมพันไว้บนกระดานพนันที่ตนเองไม่มีความมั่นใจแม้แต่น้อย
ทุกลมหายใจที่รอคอยการเปิดไพ่ ล้วนเป็นการทรมานเจียนตาย
อ๋าวปิ่งยังคงคุกเข่าอยู่เบื้องล่าง ใบหน้าซีดเผือดยิ่งกว่าเดิม
เขารู้ดีว่า ชีวิตของตน รวมถึงชะตากรรมของเผ่ามังกรทั้งหมด ในเวลานี้ไม่ได้อยู่ในมือของตนเองอีกต่อไปแล้ว
เขากลายเป็นเพียงลูกตุ้มน้ำหนักอันไร้ค่าชิ้นหนึ่ง บนตาชั่งขนาดมหึมานั้น