กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 256 - ทระนงแต่กำเนิด
ซูดาจี่ถ่ายทอดเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นในอุทยานหลวงให้ตี้ซินฟังตั้งแต่ต้นจนจบอย่างครบถ้วน
นางมิได้เติมแต่งสีสันและมิได้ใส่ความรู้สึกส่วนตัวลงไปแม้แต่น้อย เพียงแต่บอกเล่าข้อเท็จจริงที่สะเทือนขวัญผู้มีพลังบารมีทั้งหลายด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบที่สุด
ตี้ซินเอนกายอยู่บนตั่งนุ่ม มือข้างหนึ่งยันศีรษะไว้ ส่วนมืออีกข้างกำลังหยอกล้อกับหมากหยกโลหิต เดิมทีมีท่าทีเกียจคร้านและเป็นกันเองยิ่งนัก
ทว่าเมื่อซูดาจี่เล่าเรื่องราวไปเรื่อยๆ ดวงตาอันล้ำลึกคู่นั้นก็ค่อยๆ สว่างวาบขึ้น ความเกียจคร้านถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกประหลาดใจระคนตื่นเต้นที่รุนแรงขึ้นทุกขณะ