กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 252 - จิตสังเวยของจีฟา
ซีฉี ณ เบื้องหน้าห้องโถงพิธีศพ
จีฟาไม่ได้ป่าวประกาศเรื่องราวใด เพียงจุดตะเกียงสว่างไสวอย่างเงียบงัน เปลี่ยนมาสวมชุดไว้ทุกข์ แล้วคุกเข่าลงหน้าโลงศพทั้งสองอย่างหนักแน่น
สามวันสามคืน
เขาไม่กินไม่ดื่ม ไม่หลับไม่นอน
เขาคุกเข่าอยู่อย่างนั้น นิ่งสนิทดั่งรูปสลักหินไร้ชีวิต
วันแรก ในหัวของเขาฉายภาพดวงตาของบิดาที่เต็มไปด้วยความผิดหวังและความเจ็บปวดซ้ำแล้วซ้ำเล่า รวมถึงโลหิตร้อนผ่าวที่สาดกระเซ็นใส่ใบหน้า ความร้อนลวกนั้นคล้ายจะแผดเผาจิตวิญญาณของเขาจนทะลุ
วันที่สอง ในหูของเขาแว่วเสียงคำสั่งเสียอันแผ่วเบาแต่อ่อนโยนของพี่ชายซ้ำๆ "...เป็น...เจ้าเมืองที่ดี..." ถ้อยคำเหล่านี้ดั่งมนต์สะกดปลิดชีพที่ดังก้องในห้วงสำนึก ทำให้เขาเจ็บปวดแทบขาดใจ