กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 247 - จับปลาในน้ำขุ่น
ณ แดนเทพอู บนผืนดินโลหิตสังหารหงเมิง ต้นชาลืมเลือนที่เติบโตมาเนิ่นนานนับกัปนับกัลป์กำลังแผ่กิ่งก้านสาขา กลืนกินและคายปราณโกลาหลออกมาอย่างต่อเนื่อง
ใต้ร่มไม้ บัวม่วงเทพสังหารสิบสองกลีบลอยเด่นอยู่อย่างเงียบสงบ บนแท่นบัวนั้น ชื่อหยางในชุดคลุมสีดำทมิฬมีสีหน้าเรียบเฉย เบื้องหน้าของเขาในความว่างเปล่า กระจกโบราณบานหนึ่งกำลังเปล่งประกายแสงสีฟ้าอ่อนจาง
กระจกขุนเขาสายน้ำหงฮวง
บนผิวกระจก คลื่นน้ำกระเพื่อมไหว สะท้อนภาพเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นริมฝั่งทะเลตงไห่อย่างชัดเจน