กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 244 - เปลี่ยนความสำนึกผิดเป็นน้ำแข็ง
บิดาต้องกระอักโลหิตจนสิ้นใจตายเพราะตนเอง
พี่ชายก่อนสิ้นลม ในดวงตาไม่มีความเคียดแค้นแม้แต่น้อย ตรงกันข้ามยังคิดถึงอนาคตของฆาตกรเช่นเขา
ความเสียใจอย่างใหญ่หลวงและความรู้สึกผิดอันไร้ขอบเขต ดุจอสรพิษกระหายเลือดสองตัวที่ผุดขึ้นมาจากก้นบึ้งหัวใจของจีฟา กัดแทะอวัยวะภายในและทุกส่วนของจิตวิญญาณเขาอย่างบ้าคลั่ง
เขาไม่ร้องไห้ ไม่โวยวาย ได้แต่นั่งคุกเข่าเหม่อลอยอยู่ระหว่างร่างไร้วิญญาณอันเย็นชืดทั้งสองร่าง
ภายในห้องลับ แสงเทียนวูบวาบ ทอดเงาของเขาบนผนังให้ทอดยาวสลับสั้น ดั่งคลื่นอารมณ์ในใจที่ปั่นป่วนจนแทบจะแหลกสลาย
เขาไม่เข้าใจ