เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 232 - กายร่างดอกบัว อาวุธสังหาร
"ทำได้ดีมาก" สุรเสียงของหยวนสื่อเทียนจุนราบเรียบ ไม่อาจจับอารมณ์ยินดีหรือโกรธเคืองได้
เขาดีดนิ้วเบาๆ สามวิญญาณเจ็ดจิตนั้นก็ลอยละล่องออกมาจากเชือกมัดวิญญาณ กลายเป็นเงาร่างทารกตัวจ้อยที่หลับตาพริ้ม ลอยนิ่งสงบอยู่กลางอากาศ
"ฮึ ตี้ซินตัวโง่เขลาผู้นั้น ป่านนี้คงนึกว่าตนเองได้ของล้ำค่าไปครอบครอง" ชิงซวีเต้าเต๋อเจินจวินที่ยืนอยู่ด้านข้างเห็นดังนั้น จึงอดไม่ได้ที่จะแค่นหัวเราะเยาะเย้ย "หารู้ไม่ว่า นั่นเป็นเพียงร่างเปล่าที่ไร้ซึ่งดวงวิญญาณ รอให้พวกเราหลอมสร้างกายเนื้อใหม่ให้มุกวิญญาณ แล้วส่งกลับไปยังเมืองเฉาเกอเฉิง คราวนี้จะต้องให้มันได้ลิ้มรสชาติของการยกหินทุบเท้าตนเองดูบ้าง!"
เหล่าเซียนได้ยินเช่นนั้น ต่างก็พากันเผยรอยยิ้มอย่างรู้กัน