กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 229 - อานุภาพของหวงเฟยหู่
สายตาของหวงเฟยหู่หยุดนิ่งที่ร่างของไท่อี่เจินเหรินเพียงชั่วขณะหนึ่ง แล้วจึงเบือนหนีไปอย่างเฉยชา ประดุจมองดูก้อนหินริมทาง เขาไม่คิดแม้แต่จะเอ่ยปากซักถาม ความหยิ่งทะนงและความดูแคลนที่หยั่งรากลึกในกระดูกนั้น สร้างความเจ็บปวดยิ่งกว่าถ้อยคำด่าทออันร้ายกาจใดๆ
เขาก้าวข้ามสี่จินเซียนที่ยืนตัวแข็งทื่ออยู่กับที่ แล้วเดินตรงไปยังเบื้องหน้าของหลี่จิ้ง
ยามนี้ หลี่จิ้งตกตะลึงกับการพลิกผันราวกับปาฏิหาริย์ตรงหน้าจนยืนนิ่งงัน เขามองหวงเฟยหู่ สลับกับมองเงาร่างเทพมารเพลิงที่ยืนตระหง่านอยู่ด้านหลังหวงเฟยหู่ซึ่งดูคล้ายจะแผดเผาสรวงสวรรค์ได้ รู้สึกเพียงลำคอแห้งผากจนไม่อาจเปล่งเสียงออกมาได้แม้แต่คำเดียว