กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 204 - ศึกโลหิตทุ่งน้ำแข็ง
การก้าวเดินขึ้นเหนือของกองทัพ ในที่สุดก็ถูกกลืนกินด้วยความขาวโพลนอันไร้ขอบเขต
ที่นี่คือขอบนอกสุดของดินแดนเยือกแข็งแห่งทะเลเหนือ ท้องฟ้าเป็นสีเทาหม่น ผืนดินเป็นสีขาวขุ่นอันแข็งตัว สายลมหนาวที่พัดหวีดหวิวดุจใบมีดที่ไร้รูป กรีดลงบนชุดเกราะจนส่งเสียงร้องคร่ำครวญ
แม้แต่นักรบแห่งราชวงศ์ซางที่มีพลังฝึกตนคุ้มกาย ก็ยังรู้สึกว่าการหมุนเวียนของพลังเวทติดขัด ลมหายใจสีขาวที่พ่นออกมากลายเป็นเกล็ดน้ำแข็งในพริบตา เกาะติดคิ้วและหนวดเครา เพิ่มความยากลำบากในการเคลื่อนไหว