กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 200 - อสนีบาตเหนี่ยวนำเก้าชั้นฟ้า
เหวินจ้งเดินทางกลับมาจากเกาะจินอ๋าว ในใจไร้ซึ่งความลังเลอีกต่อไป หลงเหลือเพียงความฮึกเหิมและเจตนาสังหารอันเย็นเยียบ
คำกล่าวของท่านอาจารย์ปู่ที่ว่า หากตีพวกมันตาย ข้ารับผิดชอบเอง เปรียบประดุจโองการศักดิ์สิทธิ์ที่ปลดเปลื้องพันธนาการสุดท้ายในใจของเขาจนหมดสิ้น
เขาไม่รีรออันใดอีก กลับถึงเมืองเฉาเกอเฉิงก็สั่งการระดมกองทัพชั้นยอดสามแสนนายอย่างรวดเร็วดั่งสายฟ้าแลบ ธงทิวบดบังแสงสุริยัน ไอสังหารพวยพุ่งสู่ชั้นฟ้า กรีธาทัพมุ่งหน้าสู่แดนใต้ที่กลายสภาพเป็นแดนมรณะไปแล้วอย่างเกรียงไกร