เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 181 - สองเซิ่งเหรินประจิม แผนร้ายแห่งมหาหายนะ
ประจิมทิศแห่งหงฮวง เขาซวีหมี
สถานที่แห่งนี้แตกต่างจากบรรดาขุนเขาเซียนและแดนสิริมงคลทางบูรพาทิศที่มีไอพลังฟ้าดินอบอวลอย่างสิ้นเชิง สิ่งที่ปรากฏสู่สายตามีเพียงความรกร้างว่างเปล่าและความแห้งแล้งไร้ที่สิ้นสุด
ผืนดินแตกระแหง โขดหินขรุขระสูงชัน แม้แต่สายลมที่พัดผ่านก็ยังแฝงไปด้วยความร่วงโรยและกลิ่นอายแห่งความตาย
หากมิใช่เพราะบนยอดเขายังมีต้นโพธิ์โบราณกิ่งก้านใบพลิ้วไหว สาดส่องแสงสว่างแห่งธรรมเจ็ดสีลงมา และมีสระแปดสมบัติบุญบารมีที่หลอมรวมขึ้นจากพลังบุญบารมี เป็นเครื่องยืนยันว่าสถานที่แห่งนี้คืออาศรมของเซิ่งเหรินแล้ว คงไม่มีผู้ใดจินตนาการออกเลยว่า ที่นี่คือแดนศักดิ์สิทธิ์เขาหลิงซานที่จะเผยแผ่หลักธรรมไปทางทิศตะวันออกและเจริญรุ่งเรืองถึงขีดสุดในอนาคต