กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 172 - จู้หรงเข้าสู่ทางโลก จู่หลงขอรับบัญชา
ตูม
เมื่อคำพูดนี้เอ่ยออกมา ทั่วทั้งตำหนักผานกู่เงียบกริบจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงเข็มตก
บรรพชนอูทั้งหมด รวมถึงเศษเสี้ยววิญญาณทั้งสามในตะเกียงเทพอู ต่างคล้ายถูกอสนีบาตฮุ่นตุ้นฟาดลงกลางกระหม่อม ยืนนิ่งงันอยู่กับที่ ในหัวเหลือเพียงความตกตะลึงที่พลิกคว่ำโลกทัศน์เดิมจนสิ้น
เข้าสู่วัฏสงสาร
จุติเป็นมนุษย์
ให้พวกเขาผู้เกิดมาเป็นเจ้าแห่งฟ้าดิน มีกายเนื้ออันแข็งแกร่งไร้เทียมทาน มองสรรพสิ่งดั่งมดปลวก ต้องไปเกิดเป็นมนุษย์ธรรมดาที่อ่อนแอ ไร้เรี่ยวแรง และมีอายุขัยไม่ถึงร้อยปีงั้นหรือ
นี่ นี่มันเรื่องเพ้อเจ้ออันใดกัน