กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 158 - ถอนฟืนใต้กระทะ ยิ้มมองมรสุม
เสียงตวาดอันเย็นเยียบที่แฝงโทสะของโฮ่วถู่ ดุจน้ำแข็งทมิฬเก้าปรโลก แช่แข็งทั่วทั้งเหวหลงยวิ่นลงในพริบตา
นั่นมิใช่เพียงแค่เสียง ทว่าคือการสำแดงออกของเจตจำนงแห่งเต๋าผืนแผ่นดิน เป็นการจุติลงมาของบารมีแห่งปลอมแปลงเป็นเซิ่งเหริน
ตัวเป่าและห้าจอมอสูรรู้สึกเพียงว่าจิตวิญญาณถูกพลังอันยิ่งใหญ่ไร้รูปบีบกุมไว้ แม้แต่จะขยับนิ้วยังกลายเป็นเรื่องเพ้อฝัน ความหวาดกลัวในดวงตาของพวกเขา ข้นคลั่กจนแทบจะกลั่นตัวเป็นหยดน้ำ
เงาร่างของโฮ่วถู่อาบอยู่ในแสงเทพสีเหลืองแอปริคอต ใบหน้าอันอ่อนโยนเปี่ยมเมตตาถูกเคลือบด้วยไอเย็นที่ไม่อาจละลาย
นางไม่มองตัวเป่าอีกแม้แต่แวบเดียว ดุจศิษย์เอกของเซิ่งเหรินผู้นี้ ในสายตาของนางก็ไม่ต่างอะไรกับมดปลวกริมทาง