กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 141 - ขอความช่วยเหลือจากประจิม
ดินแดนทิศประจิมแห่งหงฮวง แตกต่างจากทิศบูรพาที่เปี่ยมด้วยลมปราณและชีวิตชีวาอย่างสิ้นเชิง
สถานที่แห่งนี้นับแต่มหาวิบัติแรกแห่งมังกรและหงส์ ยามที่หลัวโหวระเบิดชีพจรลมปราณทำลายตัวเอง ก็ตกอยู่ในความยากแค้นและแห้งแล้งอย่างหาที่สุดมิได้
ผืนดินแตกระแหง ภูผาสายน้ำร่วงโรย ในอากาศอบอวลไปด้วยปราณสังหารและความตายที่มิอาจขจัดปัดเป่า แม้แต่ลมปราณแห่งฟ้าดินยังเบาบางจนน่าเวทนา
เมื่อมองออกไป มีเพียงสิ่งมีชีวิตรูปร่างประหลาด ผ่ายผอมจนเห็นกระดูก แต่ละตนล้วนมีแววตาแห่งความกระหายและการดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอดขั้นพื้นฐานที่สุด
ตัวเป่าเดินทางมาตลอดทาง ในใจยิ่งทวีความดูแคลนดินแดนประจิมมากขึ้น ทว่าฝีเท้ากลับมิได้ชะลอลงเลย