กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 137 - หงจวินพิโรธ ลมเมฆแปรปรวนอีกหน
ทว่าเมื่อเสียงมังกรคำรามที่สะเทือนทั่วหงฮวงดังขึ้น ตัวเป่าพลันรู้สึกว่าดวงจิตสั่นสะท้านอย่างรุนแรง พลังเวทในร่างปั่นป่วน จนเกือบจะเกิดอาการธาตุไฟแตกซ่าน
เขาพ่นโลหิตย้อนออกมาคำหนึ่ง สีหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด แววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและไม่อยากเชื่อ
"นี่ เป็นไปได้อย่างไร"
เขารับรู้ได้อย่างชัดเจนว่า แรงกดดันมังกรนั้นกว้างใหญ่ไพศาล เหนือกว่าจุ่นเซิ่งทั่วไปอย่างยิ่งยวด ถึงขั้นเป็นระดับสูงสุดแห่งจุ่นเซิ่งแล้ว แข็งแกร่งยิ่งกว่าเขาเสียอีก
ในหัวของตัวเป่าปรากฏภาพมังกรยาวสีเลือดที่ถูกเขาไล่ล่าจนอยู่ในสภาพสะบักสะบอมในทันที รวมถึงความดูแคลนที่ตนเองเคยมีในตอนนั้น