กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 130 - ตัวตลกกระโดดโลดเต้น
"รู้ความผิดก็ดีแล้ว"
ทงเทียนเจี้ยวจู่พยักหน้า สีหน้าไม่อาจบอกได้ว่ายินดีหรือโกรธเคือง
เขาสะบัดแขนเสื้อ ธงยาวสีดำสนิทที่ประหนึ่งมีมารร้ายนับล้านตนกำลังแผดเสียงคำราม แผ่กลิ่นอายแห่งการเข่นฆ่าและทำลายล้างอันไร้ขอบเขต ก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าตั่วเป่า
"นี่คือธงหกวิญญาณ เป็นสมบัติวิเศษกำเนิดฟ้าดินชั้นยอดเช่นกัน ในเมื่อเจดีย์ของเจ้าพังทลายไปแล้ว ธงนี้ขอมอบให้เจ้าไว้ใช้ป้องกันตัว"
ตั่วเป่ามองดูสมบัติวิเศษที่แผ่ไอสังหารอันน่าสะพรึงกลัวเบื้องหน้า ดวงตาพลันเบิกกว้างเป็นประกายในทันที
ธงหกวิญญาณ
นี่คือศาสตราวุธร้ายในตำนานที่สามารถสาปแช่งสังหารได้แม้กระทั่งระดับจุ่นเซิ่ง อานุภาพของมัน เหนือล้ำกว่าเจดีย์แก้วว่านเป่าของเขาไม่รู้กี่เท่าตัว