กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 112 - คับแค้นสิ้นสูญจอมราชัน
ตี้จวิ้นมองดูสภาพอันน่าเวทนาของน้องชายตนเอง ดวงตาแทบจะปริแตก หัวใจเจ็บปวดดั่งถูกมีดกรีด
ทว่าเขารู้ดีว่า ในเวลานี้ ความลังเลแม้เพียงเสี้ยววินาที ย่อมเป็นการเหยียบย่ำการเสียสละของตงหวงไท่อี่
น้ำตาไหลรินออกจากดวงตา เขาแผดเสียงคำรามด้วยความคับแค้น เร่งเร้าพลังชีวิตดั้งเดิมของจักรพรรดิปีศาจ กลายเป็นลำแสงสีทองพุ่งทะยาน ฉีกกระชากมิติอย่างไม่คิดชีวิต มุ่งหน้าหนีไปยังวังจื่อเซียวที่ตั้งอยู่นอกนภาสามสิบสามชั้นท่ามกลางห้วงกลียุคฮุ่นตุ้นอันไร้ขอบเขต
ตงหวงไท่อี่ใช้ร่างตนเองหลอมรวมเข้ากับระฆัง เผาผลาญพลังชีวิตดั้งเดิม เพื่อแลกกับโอกาสรอดชีวิตเพียงชั่วพริบตาให้แก่ตี้จวิ้น