กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 108 - ดินแดนประจิมอันยากไร้
ภายในแดนเทพอู กระจกขุนเขาสายน้ำหงฮวงกำลังสะท้อนภาพการเผชิญหน้าบนยอดเขาหลิงซานอย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง
ชื่อหยางนั่งเอนกายอยู่บนบัวม่วงเทพสังหารสิบสองกลีบ ในมือถือถ้วยชาเซียนลืมเลือนที่เพิ่งชงเสร็จใหม่ๆ มองดูสถานการณ์ตึงเครียดที่แฝงไปด้วยความน่าขันผ่านกระจก แล้วอดหัวเราะออกมาไม่ได้
ตี้จวิ้นผู้นี้ ถูกตำแหน่งผู้ครองพิภพครอบงำจิตใจจนตามืดบอดไปแล้วจริงๆ
เขาคงคิดไม่ถึงว่า นักบวชสองคนที่ดูยากจนซอมซ่อซึ่งตนเองกำลังยกทัพมาข่มเหงถึงหน้าประตูในวันนี้ วันหน้าจะมีสภาพเช่นไร
นั่นคือสองเซิ่งเหรินแห่งเต๋าฟ้าในอนาคต เจ้าสำนักผู้ยิ่งใหญ่แห่งศาสนาตะวันตก