เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 100 - คัมภีร์เทพมนุษย์อู
ในเวลานี้ เสียงอันราบเรียบสายหนึ่งพลันดังขึ้นมาจากเบื้องหน้า
"มาแล้วหรือ"
ทั้งสามคนมองตามเสียงไป พลันเห็นว่าใจกลางของฟ้าดินแห่งนั้น บนฐานบัวสีม่วงสิบสองกลีบที่แผ่ปราณเทพสังหารอันไร้ที่สิ้นสุด มีร่างหนึ่งกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่
ผู้นั้นสวมชุดคลุมยาวสีดำเรียบง่าย ใบหน้าหล่อเหลาเกินกว่าจะเป็นปุถุชน เกศาดำขลับทิ้งตัวลงบนไหล่อย่างอิสระ
เพียงเขานั่งอยู่อย่างเงียบสงบ ก็ประหนึ่งเป็นศูนย์กลางของฟ้าดินผืนนี้ และเป็นต้นกำเนิดของกฎเกณฑ์หมื่นพัน
ดวงตาอันลึกล้ำคู่นั้นมองมา ไร้ซึ่งแรงกดดันใดๆ ทว่ากลับทำให้ทั้งสามคนรู้สึกราวกับว่าดวงวิญญาณของตนถูกมองทะลุปรุโปร่งจนหมดสิ้น ไร้ซึ่งความลับใดๆ หลงเหลืออยู่
ทั้งสามคนเข้าใจฐานะของผู้มาในทันที
บรรพชนอูลำดับที่สิบสามแห่งเผ่าอู ชื่อหยาง
ตุ้บ