เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 89 - วาสนาของเผ่ามังกร
ภายในแดนเทพอู เขานั่งขัดสมาธิบนบัวม่วงเทพสังหารสิบสองกลีบ ท่วงทำนองแห่งมหาเต๋ารอบกายหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับโลกใบนี้อย่างสมบูรณ์ ทุกลมหายใจ คล้ายกำลังกลืนกินพลังเทพสังหารแห่งแก่นกำเนิดที่สุด
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านพ้นไปเนิ่นนานเพียงใด เมื่อเขาตื่นจากสมาธิลึกที่ลืมสิ้นทั้งตัวตนและสรรพสิ่งอีกครั้ง แดนเทพอูทั้งมวลพลันสั่นสะเทือนเบาๆ
กลิ่นอายที่กว้างใหญ่ไพศาล กลมกลืนยิ่งกว่าเดิม แฝงไว้ด้วยอำนาจศักดิ์สิทธิ์อันเป็นอมตะ แผ่ซ่านออกจากร่างของเขา ก่อนจะเก็บงำกลับคืนสู่ความเรียบง่าย
ระดับจุ่นเซิ่งขั้นหก
สำเร็จลุล่วงอย่างราบรื่นดั่งสายน้ำไหล ไร้ซึ่งอุปสรรคขัดขวาง
ทว่าบนใบหน้าของชื่อหยางกลับไร้รอยยินดี ดวงตาล้ำลึกคู่นั้นยังคงราบเรียบดุจบ่อน้ำโบราณ