กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 83 - สิงเทียนตื่นขึ้น
ภายในแดนเทพอู กาลเวลาในการปิดด่านบำเพ็ญของชื่อหยางแข็งค้างดั่งอำพัน ทุกหยาดหยดของเวลาล้วนตกผลึกเป็นท่วงทำนองแห่งมหาเต๋า
บนบัวม่วงเทพสังหารสิบสองกลีบ เขามีสง่าราศีอันศักดิ์สิทธิ์ คล้ายหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับโลกใบนี้อย่างสมบูรณ์
มหาเต๋าของเขา ก้าวขึ้นสู่ขั้นใหม่อย่างราบรื่นดั่งสายน้ำไหล ภายใต้การเกื้อหนุนของยอดสมบัตินานาชนิด
กลิ่นอายราบรื่นไร้อุปสรรค หนาแน่นยิ่งกว่าเดิมหลายเท่า ชื่อหยางค่อยๆ ลืมตาขึ้น แววตากระจ่างใส ไร้ซึ่งระลอกคลื่นแห่งความปีติยินดีจากการเลื่อนระดับพลัง
สำหรับเขาแล้ว นี่เป็นเพียงก้าวหนึ่งที่สมควรจะเป็นบนเส้นทางอันยาวไกลเท่านั้น
การบำเพ็ญเพียรสิ้นสุดลง ก็ถึงเวลาสันทนาการประจำวัน