กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 80 - ชุมนุมท้อสวรรค์
นับแต่เผ่าอูเร้นกาย วันคืนของชื่อหยางก็จมดิ่งสู่ความสงบเงียบดุจบ่อน้ำโบราณ
เขามักจะจุดกระถางกำยานเก้าปรโลก ต้มชาเซียนลืมเลือนใต้ต้นไผ่ขม
กลิ่นชาชำระจิต กลิ่นกำยานรวบรวมสมาธิ ท่วงทำนองแห่งไผ่หลอมวิญญาณ ท่ามกลางความขมขื่นและความสงบที่ประสานกัน จิตเต๋าขั้นจุ่นเซิ่งระดับสองของเขาได้รับการขัดเกลาจนกระจ่างใสกลมกลืนยิ่งขึ้น
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด ยามที่เขาตื่นจากสมาธิลึกที่ลืมสิ้นสรรพสิ่ง แดนเทพอูทั้งมวลพลันสั่นสะเทือนเบาๆ
กลิ่นอายที่กว้างใหญ่ไพศาล กลมกลืนยิ่งกว่าเดิม แฝงไว้ด้วยอำนาจศักดิ์สิทธิ์อันเป็นอมตะ แผ่ซ่านออกจากร่างของเขา