กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 76 - ไผ่ขมกำเนิดฟ้า
เงาร่างของชื่อหยางหวนคืนสู่แดนเทพอูอย่างเงียบเชียบ
ความผันผวนของโลกภายนอกและการล่าถอยอย่างคับแค้นของเล่าจื๊อ สำหรับเขาแล้วเป็นเพียงเรื่องราวแทรกตอนหนึ่งบนเส้นทางการบำเพ็ญอันยาวนาน แม้จะมีระลอกคลื่นบ้าง ทว่าไม่อาจสั่นคลอนจิตเต๋าที่หนักแน่นดั่งศิลาผาของเขาได้
เขานั่งลงบนบัวม่วงเทพสังหารสิบสองกลีบอีกครั้ง กลิ่นอายทั่วร่างสงบนิ่งลง ดุจหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับแก่นกำเนิดของโลกใบนี้อย่างสมบูรณ์
บำเพ็ญเพียร กลั่นกรอง ขัดเกลา
ไม่รู้ว่ากาลเวลาผ่านพ้นไปเนิ่นนานเพียงใด เมื่อชื่อหยางตื่นขึ้นจากสมาธิอันล้ำลึก ก็ถึงช่วงเวลาสันทนาการประจำวัน