เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 062 - ตี้จวิ้นปรากฏกายอีกครั้ง
ทะเลเหนือ ไม่หลงเหลือเค้าโครงเดิมที่เคยถูกผนึกด้วยน้ำแข็งมาแต่โบราณกาลอีกต่อไป
น้ำทมิฬเร้นลับอันท่วมท้นฟ้าแปรเปลี่ยนเป็นอสูรร้ายที่กำลังคำราม กัดเซาะน่านน้ำหลายร้อยล้านลี้ สิ่งมีชีวิตทั้งมวลร่วงโรยดับสูญ แสงสว่างถูกกลืนกิน เหลือทิ้งไว้เพียงความเงียบงันดุจความตาย
ร่างสี่สายของตี้เจียง ชื่อหยาง เฉียงเหลียง และซวนหมิง ก้าวออกมาจากความว่างเปล่า ยามที่ปรากฏตัว กลิ่นอายโลหิตอันไพศาลที่สืบทอดมาจากสายเลือดแท้จริงของผานกู่ ก็ดั่งเสาค้ำสมุทร ตรึงทะเลแห่งความสิ้นหวังอันบ้าคลั่งผืนนี้ให้หยุดชะงักลง
"ก้งกง"
เสียงตวาดอย่างเกรี้ยวกราดของตี้เจียงดังกึกก้องฟ้าดิน ศีรษะที่ไร้หน้าตานั้นราวกับมีสายตาที่มองไม่เห็นสองคู่จับจ้องไปยังร่างเทพมารที่ยืนอยู่ใจกลางกระแสน้ำ