เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 58 - ต้นกุ้ยฮวาจันทรา
นับแต่ฉางเอ๋อบรรลุมรรคากลายเป็นต้าหลัว ภายในแดนเทพอูก็กลับคืนสู่ความเงียบสงบดังวันวาน
ชื่อหยางนั่งขัดสมาธิอยู่บนบัวม่วงเทพสังหารสิบสองกลีบ จิตใจดิ่งลึกเข้าสู่ความเข้าใจในมหามรรคา
การฝึกตนระดับต้าหลัวจินเซียนขั้นที่แปดถูกเขาขัดเกลาจนกลมกลืนไร้สิ่งกีดขวางมานานแล้ว กำแพงที่ทอดไปสู่ขั้นที่เก้า ในสายตาของเขาบางเบาดั่งปีกจักจั่น
วันหนึ่ง เขาสัมผัสได้ถึงบางสิ่ง จึงไม่กดข่มพลังไว้อีกต่อไป
พลังเทพสังหารอันมหาศาลดั่งทะเลกว้างใหญ่ภายในกายหมุนเวียนอย่างกึกก้อง เคลื่อนไปตามเส้นทางอันลึกล้ำของคัมภีร์เทพอู พุ่งเข้าชนกำแพงอันไร้รูปร่างนั้นเป็นครั้งสุดท้าย
ไร้ซึ่งปรากฏการณ์ฟ้าดินที่สะเทือนฟ้าสะท้านดิน และไร้ซึ่งคอขวดที่บีบคั้นหัวใจ
ทุกสิ่งเกิดขึ้นอย่างราบรื่นไร้อุปสรรค
ตูม