กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 48 - ศักยภาพของเผ่ามนุษย์
หน้าตำหนักผานกู่ ถ้อยคำอันน่าตระหนกตกใจนั้น เปรียบเสมือนก้อนหินยักษ์ที่ทุ่มลงสู่ผืนน้ำอันนิ่งสงบ ระลอกคลื่นที่ปะทุขึ้นไม่อาจสงบลงได้เป็นเวลานาน
ตัวเอกแห่งฟ้าดินในอนาคต
เผ่ามนุษย์หรือ
ศีรษะของจู้หรงที่เต็มไปด้วยเปลวเพลิง ยามนี้ไม่อาจคิดตามได้ทัน
ทว่าเมื่อเขาเห็นโฮ่วถู่ จวี้หมาง และพี่น้องผู้ละเอียดรอบคอบอีกหลายคน แววตาแปรเปลี่ยนจากความตกตะลึงเป็นครุ่นคิด และสว่างวาบด้วยความเข้าใจแจ้งในที่สุด จิตใจอันรุ่มร้อนของเขาก็พลอยสงบลงตามไปด้วย
"เต๋าแห่งมนุษย์ เต๋าแห่งสวรรค์ เต๋าแห่งปฐพี..."
โฮ่วถู่พึมพำกับตนเอง ดวงตาคู่งามอันอ่อนโยนราวกับมีร่องรอยแห่งมรรคาหมุนเวียนไม่รู้จบ